Geen breuk van de buikwand komt vaker voor dan de liesbreuk, in medische termen een inguinale hernia. In het gebied van het lieskanaal geeft de buikwand mee, en het buikvlies stulpt door de opening – de breukpoort – naar buiten, vaak gevolgd door vetweefsel, soms door een darmlis. Mannen krijgen er veel vaker mee te maken dan vrouwen: bij hen loopt de zaadstreng door het lieskanaal, dat daardoor een natuurlijke zwakke plek vormt.
Kenmerkend is een zachte zwelling die bij staan, hoesten of persen duidelijker wordt en bij liggen vaak verdwijnt. Veel mensen voelen een trekkend of drukkend gevoel dat bij inspanning toeneemt, tegen de avond ook een zwaar gevoel; bij mannen kunnen de klachten uitstralen tot in de balzak. Sommige breuken blijven lang onopgemerkt en worden pas bij een onderzoek ontdekt.
Een liesbreuk kan niet vanzelf verdwijnen; eerder wordt hij met de tijd groter. Toch hoeft niet elke breuk meteen te worden geopereerd: de internationale richtlijn HerniaSurge, die door de Duitse Herniavereniging wordt onderschreven, noemt bij geen of weinig klachten een afwachtend beleid uitdrukkelijk als optie. Beperkt de breuk u bij werk, sport of in het dagelijks leven, dan pleit dat voor een operatie – in een vroeg stadium is de ingreep meestal kleiner.
Vrouwen hebben vaker dan mannen een dijbreuk, die net onder de liesband naar buiten komt. De breukpoort daarvan is nauw, en weefsel raakt daar makkelijker bekneld. Een zwelling in de liesstreek moet bij vrouwen daarom snel worden onderzocht.